Niezwykłe spotkanie w murach dawnej szkoły- zjazd osób niesłyszących w SOSW nr 2 w Przemyślu.
Są miejsca, do których wraca się nie tylko myślami, ale przede wszystkim sercem. Miejsca, w których rodziły się przyjaźnie, kształtowały marzenia i powstawały wspomnienia, które mimo upływu lat pozostają żywe. Dla wielu absolwentów Specjalnego Ośrodka Szkolno-Wychowawczego Nr 2 w Przemyślu takim miejscem jest właśnie ich dawna szkoła. Dlatego 13 czerwca 2026 roku był dniem wyjątkowym – dniem pełnym spotkań, wzruszeń i powrotów do chwil, które na zawsze zapisały się w pamięci uczestników.
Tego dnia odbył się Zjazd Społeczności Osób Niesłyszących, który zgromadził absolwentów, ich rodziny oraz przyjaciół przybyłych z różnych stron Polski. W spotkaniu uczestniczyli również byli nauczyciele i wychowawcy ośrodka, którzy od lat przebywają już na emeryturze. Dla wielu z nich była to niezwykła okazja, by po raz kolejny spotkać swoich dawnych uczniów, zobaczyć, jak potoczyło się ich życie, i wrócić wspomnieniami do czasów wspólnie spędzonych w szkolnych ławkach. Powitania po wielu latach często odbywały się ze łzami wzruszenia i szerokimi uśmiechami, a warto podkreślić, że Ośrodek odwiedziło blisko 340 osób.
Uroczystości rozpoczęły się Mszą Świętą w kościele pw. św. Jana z Dukli. Liturgii przewodniczyli, wieloletni duszpasterz osób niesłyszących, dyrektor „Caritas” Archidiecezji Przemyskiej - ks. Artur Janiec oraz obecny duszpasterz osób niesłyszących ks. Mariusz Michalski. Był to czas modlitwy, refleksji oraz wdzięczności za wspólnie przeżyte lata i za wszystkich ludzi, którzy przez dziesięciolecia tworzyli tę wyjątkową społeczność.
Kolejnym punktem programu była prezentacja multimedialna przygotowana przez Dyrektora placówki mgr Zbigniewa Beresteckiego. Dyrektor przedstawił historię rozwoju Ośrodka oraz specyfikę pracy z dziećmi i młodzieżą niesłyszącą na przestrzeni lat. Zdjęcia, archiwalne materiały i wspomnienia pozwoliły uczestnikom odbyć sentymentalną podróż do czasów młodości oraz przypomnieć sobie ludzi i wydarzenia, które na trwałe wpisały się w historię szkoły.
Następnie absolwenci, ich rodziny oraz przyjaciele mieli możliwość zwiedzania pomieszczeń placówki. To właśnie wtedy niejednokrotnie w oku zakręciła się łza wzruszenia. Wielu uczestników odnajdywało swoje fotografie na szkolnych korytarzach, dawne wpisy w kronikach oraz pamiątki przypominające o latach spędzonych w ośrodku. Każde zdjęcie i każdy zapis przywoływały wspomnienia szkolnych przyjaźni, pierwszych sukcesów, wspólnych wycieczek, zabaw i chwil, które na zawsze pozostały w sercach absolwentów. Atmosfera tego dnia była niezwykła. Czas zdawał się zatrzymać, a kolejne rozmowy i wspomnienia sprawiały, że wszyscy znów czuli się jak dawniej. Spotkanie pokazało, że prawdziwe więzi nie znikają mimo upływu lat, a szkolna społeczność pozostaje rodziną, do której zawsze można wrócić. Dla wielu osób był to nie tylko powrót do budynku szkoły, ale przede wszystkim powrót do najpiękniejszych chwil młodości.
Na zakończenie wszyscy uczestnicy wykonali wspólne pamiątkowe zdjęcie, które stało się symbolem tego wyjątkowego dnia. Jeszcze długo po oficjalnym zakończeniu spotkania trwały rozmowy, wspomnienia i opowieści o pięknych chwilach spędzonych w szkolnej ławce. Rozstaniom towarzyszyły uśmiechy, wzruszenie i nadzieja, że kolejne spotkanie nastąpi już niebawem. Bo choć lata mijają, są miejsca i ludzie, o których nigdy się nie zapomina.
Zjazd głuchych